Mistakes I Made During Pregnancy – So You Don’t Have To (Part 2)

From the sixth month onward, we continued our check-ups at PIMS Hospital. Even after my due date, labor did not begin naturally, so the doctors waited for four days before inducing labor. The medical team genuinely tried their best for a normal delivery. However, even after 14 hours of labor, my cervix did not dilate — possibly because I had taken prescribed medication until 34 weeks to prevent early cervical opening(https://eetrarai.com/mistakes-i-made-during-pregnancy-so-you-dont-have-to-part-1/). Eventually, the doctors proceeded with a C-section to safely deliver the baby.

A week after my baby was born, the doctor told me, ‘You do not have a bicornuate uterus after all. I saw your uterus during the surgery — it looked normal. You can do a scan after six months just to confirm it.’

From the moment I heard those words, I could not find peace.

Yes… I had dreamed so much of having a normal delivery. I kept crying, wondering why I had to go through such a huge loss when I had done nothing wrong. Hearing this news within just a week of giving birth caused me immense emotional pain. I cried endlessly until my eyes became swollen.

“Muthu comforted me by saying, ‘For now, let’s focus on the baby.’ But I did not realize that the emotional stress I was carrying was slowly affecting my breast milk supply. Within a week of birth, my baby had lost 300 grams and still had not regained her birth weight.

Looking back, my mistake was constantly grieving over what had already happened. A breastfeeding mother should not carry even a small amount of prolonged stress, sadness, or emotional pain in her heart. Such emotions can affect milk production and unintentionally deprive the baby of the nourishment they need. In situations like this, both the mother and the child are affected.

That is exactly what happened to me. My anxiety and grief did not affect only me — they deeply affected my baby too.”

Breastfeeding mothers truly need to remain emotionally happy and cared for. A mother being peaceful, supported, and joyful with her baby is itself an important part of the baby’s health. Please do not repeat the mistake I made.

If you ask me which phase of motherhood is the most difficult, many mothers I have spoken to say that the first three months after childbirth are among the hardest and most challenging days in a woman’s life. Sleep deprivation, physical exhaustion, healing from birth, breastfeeding, emotional overwhelm, and postpartum sadness — all happen at the same time. That is why the first three months are often considered an intensely challenging phase, especially for mothers who do not have enough support from family or loved ones.

This Mother’s Day, we dedicate our love and respect to all the new mothers who are nurturing their little babies, often without enough support, while carrying the weight of recovery, sleepless nights, and endless responsibility.

Happy Mother’s Day to all mothers. 🌸

ஆறாவது மாதத்தில் இருந்து நாங்கள் பாண்டிச்சேரியில் உள்ள PIMS மருத்துவமனையில் பரிசோதனைகளை தொடர்ந்தோம். பிரசவ தேதி வந்தும் வலி வராததால் 4 நாட்கள் காத்திருந்து induce செய்து பிரசவ வலி வர செய்தார்கள். சுகப்பிரசவத்திற்கு அந்த மருத்துவமனை மருத்துவர்கள் பெரிதும் போராடினார்கள். ஆனால் 14 மணிநேர பிரசவவலியிழும் கர்பப்பை வாய் திறக்காததால்(34 வாரம் வரை கர்பப்பை வாய் திறக்காமல் இருக்க மருத்துவர் கொடுத்த மாத்திரைகள் எடுத்திருந்தேன் https://eetrarai.com/mistakes-i-made-during-pregnancy-so-you-dont-have-to-part-1/), மருத்துவர்கள் அறுவைசிகிச்சை செய்து குழந்தையை வெளியே எடுத்தார்கள்.

குழந்தை பிறந்து ஒரு வாரம் கழித்து அந்த மருத்துவர் என்னிடம், உனக்கு bicornuate utreus எல்லாம் இல்லை. நான் அறுவை சிகிச்சை செய்த போது பார்த்தேன். சாதாரண கர்பப்பை போலத்தான் இருக்கிறது. ஆறு மாதம் கழித்து ஒரு ஸ்கேன் செய்து உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்று கூறினார்கள். இதை கேட்டதிலிருந்தே என்னால் நிலை கொள்ள முடியவில்லை.

ஆம் அத்துனை கனவு. சுகப்பிரசவம் ஆகவேண்டும் என்று. நான் எந்த தவறும் செய்யாமலேயே எனக்கு ஏன் இவ்வளவு பெரிய தண்டனை என்று நினைத்து நினைத்து அழுதுகொண்டே இருந்தேன். குழந்தை பிறந்து ஒரு வாரம் கூட ஆகாமல் இந்த செய்தி என்னை மிகப் பெரிய மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்கியது. அழுது அழுது கண்கள் வீங்கியது.

முத்து இப்பொழுது நாம் குழந்தையில் கவனம் செலுத்துவோம் என்று என்னை சமாதானம் செய்தார். ஆனால் அந்த மன உளைச்சலால் குழந்தைக்கு தேவையான பால் சுரத்தல் குறைந்து கொண்டிருந்தது எனக்குத் தெரியவில்லை. அவள் பிறந்த ஒரு வாரத்தில் 300 கிராம் எடை குறைந்து மீண்டும் பிறந்த எடையை அவள் எட்டவில்லை.

இங்கு நான் செய்த தவறு முடிந்ததை எண்ணி மனம் வருந்தியது தான். பாலூட்டும் தாய்மார்கள் மனதில் சிறு துளிகூட வருத்தமோ, கவலையோ இருக்கவே கூடாது. அது அவர்களின் பால் சுரப்பிகளை சுரக்கவிடாமல் தடுத்து குழந்தைக்கான உணவை நிறுத்தும். இதில் தாய் மற்றும் குழந்தை இருவருமே பாதிக்கப் படுகின்றனர். அதுதான் எனக்கும் நடந்தது. என் கவலையும் வருத்தமும் என்னை மட்டும் அல்ல என் குழந்தையையும் வெகுவாக பாதித்தது.

குழந்தைக்கு பாலூட்டும் தாய்மார்கள் நிச்சயம் மனமகிழ்ச்சியுடன் இருக்க வேண்டும். தாய் எந்த கவலையும் இன்றி குழந்தையுடன் மகிழ்வுடன் இருப்பதே குழந்தைக்கான ஆரோக்கியம். நான் செய்த தவறை நீங்கள் யாரும் செய்திட வேண்டாம்.

ஒரு அன்னையாக எந்த காலகட்டம் மிகக் கடினமான ஒன்றாக இருக்கும் என்று கேட்டால், குழந்தை பிறந்து முதல் 3 மாதங்களே ஒரு தாய்க்கு மிகக் கடினமான, சவாலான நாட்களாக இருப்பதாக நான் கேட்டறிந்த பல தாய்மார்கள் கூறியிருக்கிறார்கள். தூக்கமின்மை, உடல் சோர்வு, பிரசவத்திலிருந்து குணமடைதல், பாலூட்டுதல், மனச்சோர்வு என்று பலவும் ஒரே நேரத்தில் நிகழ்வதால் நிச்சயம் முதல் மூன்று மாதங்கள் மிகுந்த சவாலான காலகட்டமாகவே பார்க்கப்படுகிறது. அதுவும் உறவுகள் துணை அற்றவர்களுக்கு இன்னும் இன்னும் சவாலே.

பிரசவம் முடிந்து இவ்வாறு உறவுகள் துணையின்றி பச்சிளம் குழந்தைகளுக்கு பாலூட்டும் புதிய தாய்மார்களுக்கு இந்த அன்னையர் தினத்தை சமர்ப்பிக்கிறோம்.

அனைவருக்கும் அன்னையர் தின நல்வாழ்த்துக்கள்.