Mistakes I Made During Pregnancy – So You Don’t Have To (Part 1)

My daughter Aazhi has turned five. I still remember every single day she was in my womb—those were incredibly joyful days. Yet, as much joy as I experienced, I also made mistakes due to my lack of understanding about childbirth. I now strive to learn from those mistakes and share that knowledge with others.

Toward the end of my third month of pregnancy, one evening, my amniotic fluid leaked (I’ve written about this in another post: https://eetrarai.com/trust-your-body-trust-your-pregnancy/). It was during the COVID period, and the hospital was not functioning at that time. Only the next morning did we go for a check-up at a private hospital in Tiruvannamalai. It was with a well-known obstetrician.

The doctor examined me with a scan and said that everything looked fine. She then asked me to listen to my baby’s heartbeat. Those were truly unforgettable moments in my life—the first time I heard Aazhi’s heartbeat. I was on cloud nine. Everything seemed normal. Still, she advised me to get an additional scan at a private center, just to be sure, and gave me a referral for it.

We completed all the tests at a private scan center and then returned to the doctor with the reports. After reviewing them, she told me that I had a bicornuate uterus—a condition where the uterus is divided into two parts, and the baby was growing in one of them.

She explained that as the baby grows, there may not be enough space in the uterus, which could lead to an early delivery. Because of this, I was advised not to do any work and to remain on complete rest throughout the pregnancy. She also said that, either at full term or even earlier, the baby would have to be delivered through surgery.

This information was completely new to me. Along with that, I was prescribed a daily tablet to prevent the cervix from opening and causing a premature delivery. I continued taking those tablets until the 34th week.

This affected me deeply. Yet, physically, I couldn’t feel anything unusual in my body. So I continued with my routine—working from home, walking, practicing yoga, and doing exercises as usual. But mentally, somewhere within me, the doctor’s words had taken root—the idea of having a bicornuate uterus and that a normal delivery might not be possible.

The mistake I made here was blindly trusting what that doctor said. She was not my regular family doctor—we had gone to her for a consultation for the very first time. When such a serious condition is diagnosed, we should definitely have sought a second opinion from another doctor or a larger hospital. Not doing so was one of my biggest mistakes, and even today, I carry a sense of guilt about it.

In such critical moments, getting a second opinion is essential. I truly hope none of you ever make the same mistake I did.

நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு இந்த புத்த பூர்ணிமா நாளில் மீண்டும் எழுத வேண்டும் என்று இன்று தொடங்கியாயிற்று.

மகள் ஆழிக்கு ஐந்து வயது நிறைவடைந்தது. அவள் வயிற்றில் இருந்த ஒவ்வொரு நாளும் இன்றும் நினைவிருக்கிறது. அவ்வளவும் மகிழ்ச்சியான நாட்கள். எந்த அளவு மகிழ்ச்சியாக இருந்தேனோ அதே அளவு பிரசவத்தைப் பற்றிய அறியாமையால் தவறுகள் செய்திருக்கிறேன். அந்தத் தவறுகளைப் பற்றி கற்றுணர்ந்து அதை மற்றவர்களுக்கு கற்பிக்கவே விழைகிறேன்.

என் கர்ப காலத்தில் மூன்றாம் மாதம் முடியும் தருவாயில், ஒரு மாலை நேரம் என் பனிக்குட நீர் உடைந்து வெளியேறியது(இதை வேறொரு பதிவில் எழுதியிருக்கிறேன் https://eetrarai.com/trust-your-body-trust-your-pregnancy/). கொரோனா காலகட்டத்தில் மருத்துவமனை செயல்படாத நேரம். அடுத்த நாள் காலை தான் திருவண்ணாமலையில் உள்ள ஒரு தனியார் மருத்துவமனையில் பரிசோதனைக்கு சென்றோம். மகப்பேறு மருத்துவத்தில் பிரபலமான மருத்துவர்.

அந்த மருத்துவர் அம்மா என்னை ஸ்கேன் செய்து சோதித்து அனைத்தும் சரியாகத் தான் இருக்கிறது. உன் குழந்தையின் இதயத் துடிப்பை கேள் என்று காட்டினார்கள். வாழ்வின் மறக்கமுடியாத நொடிகள் அவை. ஆழிகையின் இதயத் துடிப்பை முதன்முதலாக கேட்ட நாள். எல்லாம் சரியாகவே இருக்கிறது. ஆனால் எதற்கும் தனியார் ஸ்கேன் ஒன்று எடுத்துவிடுங்கள் என்று கூறி எழுதிக் கொடுத்தார்கள்.

நாங்களும் தனியார் ஸ்கேன் சென்டரில் அனைத்து பரிசோதனைகளையும் முடித்து மீண்டும் மருத்துவரிடம் பரிசோதனைகளைக் காண்பித்தோம். அதை பார்த்துவிட்டு அவர்கள் எனக்கு bicornuate utreus என்று கூறினார்கள். கருப்பை இரண்டு பகுதியாக பிரிந்து அதில் ஒன்றில் தான் குழந்தை வளர்கிறது. குழந்தை வளர வளர குழந்தைக்கு கருப்பையில் இடம் பற்றாமல் சீக்கிரம் வெளி வர வாய்ப்புள்ளது. இதனால் நான் எந்த வேலைகளையும் செய்யக்கூடாது. கர்ப்பகாலம் முழுக்க ஓய்வில் இருக்க வேண்டும் என்றும், முழு கர்ப காலத்தை அடையும்பொழுதோ அதற்கு முன்னரோ எனக்கு அறுவை சிகிச்சை செய்துதான் குழந்தையை எடுக்க வேண்டும் என்றும் கூறினார்கள்.

இந்த தகவல் முற்றிலும் புதியதாய் இருந்தது. அதுமட்டுமல்லாது கர்பப்பை வாய் திறந்து குழந்தை வெளிவராமல் இருக்க தினமும் மாத்திரையை எடுக்கக் கொடுத்தார்கள். 34 வாரம் வரை அந்த மாத்திரைகளை எடுத்துக்கொண்டேன்.

இது என்னை வெகுவாக பாதித்தது. ஆனால் என் உடலில் என்னால் எந்த அசாதாரணத்தையும் உணர முடியவில்லை. அதனால் நான் எப்பொழுதும் போல work from home செய்துகொண்டு, வாக்கிங், யோகா, உடற்பயிற்சி என்று எல்லாவற்றையும் செய்துகொண்டுதான் இருந்தேன். ஆனால் மனதளவில் எங்கோ bicornuate utreus, சுக பிரசவத்திற்கு வாய்ப்பு இல்லை என்பதை அந்த மருத்துவர் விதைத்திருந்தார்.

இங்கு நான் செய்த தவறு என்னவென்றால், அந்த மருத்துவர் சொன்னதை அப்படியே நம்பியதுதான். அவர் என் குடும்பநல மருத்துவர் அல்ல. மிகவும் புதிதாக அவரிடம் பரிசோதனைக்கு சென்றிருக்கிறோம். மிகப்பெரிய சிக்கல் ஒன்றை அவர் சொல்லும்பொழுது, நிச்சயம் நாங்கள் வேறொரு மருத்துவரிடமோ அல்லது பெரிய மருத்துவமனையிலோ மறுபரிசோதனை செய்திருக்க வேண்டும். அவ்வாறு செய்யாதது நான் செய்த தவறுகளில் முதன்மையானது. இன்றும் இதில் எனக்கு குற்றஉணர்ச்சி உண்டு.

இதுபோன்ற மிக முக்கியமான தருணங்களில் மறுபரிசோதனை செய்துகொள்வது அவசியம். அதனால் நான் செய்த தவறை ஒருபோதும் நீங்கள் யாரும் செய்துவிடாதீர்கள்.