Talk to baby – சிசுவிடம் பேசுங்கள்

Once a month in Puliyanur village, the anganwadi teacher gathers all the pregnant women to distribute nutritious flour (sathu maavu) at the local childcare center. I had already informed the anganwadi teacher last week that I wanted to meet and speak with them.

She happily agreed and said, “Please, you try talking to these girls. When I tell them anything, they don’t listen at all. The government is doing so much for pregnant women during this time, but they don’t seem to care about anything.”

On Tuesday, only four women came. It’s not easy to gather them all. They are responsible for everything—housework, farmwork, children, and elders. For them, pregnancy is no big deal. It’s as normal as losing a tooth at a certain age. All of the women who came were experiencing their first, second, or third pregnancies.

I felt unsure of where to start the conversation. Then, one sister arrived with her first child. Her child was running around restlessly. She said to the other women, “I can’t keep him in one place. I can’t manage him.” She herself was very lean but energetic. She was five months pregnant, which was only evident when she mentioned it. I asked her, “Were you just as active during your first pregnancy too, moving around without rest and staying so energetic?” She replied, “Yes, I couldn’t sit in one place. I always had to be doing something, even when I was carrying him in my womb. I was always running around.”

“So, how do you expect your child to sit still in one place? He’s just like you, always on the move,” I said, and she blushed a little, starting to open up.

As we continued chatting, the lean woman said that her child refuses to go to his father. “Maybe if he had talked to me and the baby during my pregnancy, the child would now be playing with him. He comes home tired from work, eats, sleeps, and leaves again for work. He never spoke to me.”

“Yes, your baby isn’t familiar with his voice or touch. To him, your husband is like a stranger, even though he knows he’s his father. He can’t connect with him emotionally. That’s why this pregnancy period is so important. Always talk to your baby in the womb. Introduce your family members. When you are happy, your baby will be happy too,” I explained, and we talked a lot.

Pregnant women who go to their mother’s house for delivery often feel happiness, comfort, and peace there. These feelings are passed on to the baby. This is why, even as adults, many children feel a strong emotional connection and comfort with the maternal side of their family. Unfortunately, we often misinterpret this and think, “The child is close to the maternal family because the mother speaks well about them, while they don’t bond with the paternal family because they hear negative things.”

In reality, children learn the most while they’re in the womb. Talk to your baby. Introduce your husband and family members to the baby. Ask your husband to talk to the baby every day. Get him to read stories to the baby. Your emotional state during those nine months will shape your baby’s emotional state for life, so remain happy and content. We always pray for a fulfilling childbirth experience for you.

What is a pregnancy or childbirth memory you will never forget? Share it with us at eetrarai@gmail.com. Your experience could help others.

புளியானுர் கிராமத்தில் மாதம் ஒரு முறை சத்து மாவு கொடுப்பதற்காக அனைத்து கர்பிணிகளையும் வரவைத்து பால்வாடியில் ஒன்று சேர்க்கிறார் பால்வாடி ஆசிரியை. சென்ற வாரமே பால்வாடி ஆசிரியரிடம் கூறி வைத்திருந்தேன் நான் அவர்களை சந்தித்து பேச வேண்டும் என்று.

“நீங்களாவது சொல்லுங்க இந்த பொண்ணுங்ககிட்ட. நான் சொன்னா எதுவுமே கேக்க மாட்டேங்குறாங்க. கர்பகாலத்துல அரசாங்கம் எவ்வளவோ பண்ணுது. இவங்க எதையும் கேக்க மாட்டேங்குறாங்க” என்று மகிழ்வோடு ஒப்புக்கொண்டார். செவ்வாய் கிழமை ஒரு நான்கு பேர் மட்டுமே வந்திருந்தார்கள். அவர்களை ஒன்று திரட்டுவது அவ்வளவு எளிதல்ல.

வீட்டு வேலை, நிலத்து வேலை, குழந்தைகள், பெரியவர்கள் என அனைவரையும் அவர்கள் தான் கவனித்துக் கொள்கிறார்கள். அவர்களுக்கு கர்பம் என்பது ஒரு பெரிய விஷயமே இல்லை. குறிப்பிட்ட வயதில் பல் விழுந்து முளைப்பது போல கர்ப்பமும் உடலின் வழக்கம். முதல் இரண்டு மூன்றாவது குழந்தை கர்ப்பம் என அனைத்து வகையினரும் வந்திருந்தனர்.

எனக்கு அவர்களிடம் எங்கிருந்து பேச ஆரம்பிப்பது என தயக்கமாக இருந்தது. அப்பொழுது ஒரு அக்கா தன் முதல் குழந்தையுடன் வந்திருந்தார். அவன் துரு துரு என்று ஓடிக்கொண்டே இருந்தான். “அவனை ஒரு இடத்தில் பிடித்து வைக்கவே முடியவில்லை. என்னால் சமாளிக்க முடியவில்லை” என்று மற்றவர்களிடம் கூறினார். பார்க்க மிகவும் ஒல்லியாக ஆனால் மிகவும் சுறுசுறுப்பாக இருந்தார். ஐந்து மாதம் கர்பம் என்று சொல்லித்தான் தெரிந்தது. நான் அவர்களிடம் “நீங்கள் முதல் கார்ப காலத்திலும் இப்படி துரு துரு என்று ஓடிக்கொண்டே இருந்தீர்களா? ஓய்வு இல்லாமல் வேலை செய்துகொண்டே சுறுசுறுப்பாக இருந்தீர்களா” என்று கேட்டேன். அவர்களும் “ஆமாங்க என்னால ஒரு எடத்துல இருக்கவே முடியாது. ஏதாவது வேலை செஞ்சுகிட்டேன் இருப்பேன். இவன வயித்துல சுமந்தப்பவும் இப்படி தான். ஓடிகிட்டே இருப்பேன்” என்று கூறினார்.

“அப்புறம் எப்படி நீங்க உங்க குழந்தை ஒரு எடத்துல உட்காரணும்னு எதிர் பாக்குறீங்க. அவனும் உங்களை மாதிரி துரு துருன்னு தான் இருப்பான்” அப்படின்னு சொன்னதும் அவங்க கொஞ்சம் வெட்கப்பட்டு பேச ஆரம்பிச்சாங்க.

வெகு நேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்த அந்த ஒல்லியான அக்கா தன் குழந்தை தன் அப்பாவிடம் போகவே மாட்டேன் என்கிறான் என்றார். “ஒருவேளை அவர் என் கர்ப காலத்தில் என்னுடனும், கர்பத்தில் இருக்கும் சிசுவிடமும் பேசி இருந்தால் அவனும் இப்பொழுது அவருடன் விளையாடுவானோ என்னவோ. அவர்பாட்டுக்கு வருவார். சாப்பிட்டு தூங்கிவிட்டு எழுந்து வேலைக்கு சென்று விடுவார். என்னிடம் எதுவுமே பேச மாட்டார்” என்று கூறினார்.

“ஆமாங்க அவர் குரலோ தொடுதலோ உங்கள் குழந்தைக்கு பரிட்சயம் ஆகவில்லை. அதனால் அவனுக்கு அவர் மற்றவர்கள் போல மூன்றாம் மனிதர் தான். அவர்தான் அப்பா என்று தெரிந்தாலும் அவனால் அவரிடம் உள்ளுணர்வாக நெருங்க முடியாது. அதனால் தான் இந்த கர்பகாலம் மிகவும் முக்கியமானது. கர்பத்தில் உள்ள சிசுவிடம் எப்பொழுதும் பேசுங்கள். உங்கள் உறவுகளை அறிமுகப்படுத்துங்கள். நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் உங்கள் குழந்தையும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்.” என்று நிறைய பேசினேன்.

பிரசவத்திற்கு அம்மா வீட்டிற்கு செல்லும் கர்பிணிகள் அம்மா வீட்டில் மகிழ்வாகவும் ஆறுதலாகவும், நிம்மதியாகவும் உணர்வார்கள். அந்த உணர்வுகள் சிசுவிற்கும் கடத்தப்படுகிறது. இதனால் தான் வளர்ந்து பெரியவர்கள் ஆனபோதும் நிறைய பிள்ளைகள் அம்மாவீட்டு உறவகளிடம் மிகவும் நெருக்கமாகவும், நிம்மதியாகவும் உணர்வார்கள். ஆனால் இதை நாம் “அம்மா, அவ வீட்ல இருக்குறவங்கள பத்தி நல்லா சொல்லி சொல்லி குழந்தை அவங்ககூட மட்டும் நல்லா ஒட்டிக்கிறாங்க, அப்பா பக்க உறவுகளை பத்தி தப்பா சொல்றதுனால குழந்தைங்க இங்க ஒட்ட மாட்டேங்குறாங்க” என்று தவறாக புரிந்துகொள்கிறோம்.

உண்மையில் கர்பத்திலேயே குழந்தைகள் அதிகம் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். உங்கள் சிசுவிடம் பேசுங்கள். உங்கள் கணவரையும் உறவுகளையும் அறிமுகப்படுத்துங்கள். உங்கள் கணவரை தினமும் சிசுவிடம் பேச சொல்லுங்கள். கதை படிக்க சொல்லுங்கள். உங்களின் ஒன்பது மாதகால மனநிலை தான் உங்கள் குழந்தைக்கான நிரந்தர மனநிலை என்பதை உணர்ந்து மகிழ்வோடு இருங்கள். நிறைவான பிரசவம் அமைய என்றும் எங்கள் பிரார்த்தனைகள்.

இதுபோன்ற உங்களால் மறக்க முடியாத உங்களின் பிரசவகால நினைவு எது? eetrarai@gmail.com க்கு எழுதுங்கள். நிச்சயம் மற்றவர்களுக்கு பயன்படும்.