Trust your body; Trust your pregnancy-உடலை நம்புங்கள்; கருவை நம்புங்கள்

Each pregnancy is unique. Each pregnant woman is unique. Here, every mother has certainly experienced a distinct pregnancy, birth, and postpartum period. Even between the first and second births, there can be significant differences. Women never forget this phase of their lives.

Just yesterday, I visited the homes of pregnant women in the village of Puliyanur, where an elderly grandmother recalled her pregnancy and delivery in such fine detail. “I gave birth to seven children. I would finish all the housework and go to work in the fields. I wouldn’t rest even for a day. After finishing all the chores in the evening and going to bed, I would get labor pains at night. By the morning, the baby would be born. All seven of my children were born in the night after labor started and were delivered by morning. That’s all there was to it. But today, kids seem to be scared of childbirth,” she said, walking firmly despite being seventy years old.

When I was three months pregnant with Aazhi, I experienced a gush of fluid one evening around 7 PM. It was after finishing my evening class in Puliyanur and returning home. When I felt the sudden release of a large amount of fluid, I panicked.

It was the first wave of the COVID pandemic. Hospitals were not operational after 2 PM. We were left unsure of what to do, as we could only go to the hospital the next morning. My husband, Brother’s of Cuckoo and Arunima were calling all the doctors we knew for advice.

In some corner of my mind, I trusted the baby I was carrying. Gradually, I expanded that trust and let it fill my entire being, surrendering to my body and my pregnancy. “I trust you. I want to bring this baby into the world healthy, happy, and safely. Please trust me too,” I kept saying to myself as I drank two glasses of water.

A sense of calm washed over me. I closed my eyes and stopped thinking. I felt a strong sense of reassurance. The next morning, when we visited the hospital, they performed a scan, and I was able to hear the baby’s heartbeat.

Yes, even now, when Aazhi falls asleep, I lie beside her, resting my head on her chest, listening to that heartbeat.

Trust your body. Trust your pregnancy. It will perform miracles.

What’s your unique experience from your pregnancy journey? Write to us at eetrarai@gmail.com. Your story could help someone else.

ஒவ்வொரு கருவும் தனித்துவமானது. ஒவ்வொரு கருவுற்றிருக்கும் பெண்ணும் தனித்துவமானவர்கள். இங்கு ஒவ்வொரு தாய்மார்களும் நிச்சயம் ஒரு தனித்துவமான பிரசவ, பேரு காலத்தை பெற்றிருப்பார்கள். முதல் பிரசவத்திற்கும் இரண்டாம் பிரசவத்திற்குமே மிகப்பெரிய வித்யாசம் இருந்திருக்கும். பெண்கள் தன் வாழ்வில் இதை மட்டும் மறந்திருக்கவே மாட்டார்கள்.

நேற்றுகூட புளியானுர் கிராமத்தில் கருவுற்றிருக்கும் பெண்களின் வீட்டிற்கு சென்றபொழுது அவர்கள் வீட்டில் இருந்த அந்த வயதான பாட்டி தன் கர்பகாலத்தையும் பிரசவத்தையும் அவ்வளவு நுணுக்கமாக நினைவு கூர்ந்தார். “நானெல்லாம் ஏழு குழந்தைகள் பெத்தெடுத்தேன். வீட்டுல எல்லா வேலையும் செஞ்சு முடிச்சுட்டு காட்டுவேலைக்கு போய் வருவேன். ஒரு நாள் சாஞ்சு படுக்க மாட்டேன். சாயங்காலம் எல்லா வேலையும் முடிச்சுட்டு படுத்தா, ராத்திரி எனக்கு வலி வரும். விடியறதுக்குள்ள கொழந்த பொறந்துடும். ஏழு குழந்தையும் ராத்திரி வலி வந்து விடியறதுக்குள்ள தான் பொறந்தது. அவ்வளவு தான். இதுக்கோ போய் இப்போல்லாம் புள்ளைங்க பயபடுதுங்க” என்று கூறி விட்டு தன் எழுபது வயதிலும் திடமாக நடந்தார்.

நான் ஆழிகையை கருவுற்றிருந்த மூன்றாம் மாதம் எனக்கு பனிக்குட நீர் வெளியே வந்தது. மாலை ஏழு மணி இருக்கும். திண்ணைப் பள்ளி முடிந்து குக்கூ திரும்பிய நேரம். அது பனிக்குட நீர் மற்றும் நிறைய வெளியே சென்றது என்பதை உணர்ந்தபொழுது மிகப்பெரிய பதட்டம் தொற்றிகொண்டது.

முதல் கொரோனா காலகட்டம். மருத்துவமனைகள் 2 மணிக்கு மேல் இயங்காது. என்ன செய்வது என்று அறியாமல் திணறிக் கொண்டிருந்தோம். அடுத்த நாள் காலை தான் மருத்துவமனை செல்ல முடியும். தெரிந்த மருத்துவர்களுக்கு எல்லாம் முத்துவும் அண்ணாக்களும் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

என் மனதில் எங்கோ ஒரு மூலையில் நான் சுமந்த கருவை நம்பினேன். அந்த நம்பிக்கையை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பெரிதாக்கி என் உடல் முழுவதும் பரவவிட்டு, என் கருவிடமும் உடலிடமும் சரணடைந்தேன். “நான் உங்களை நம்புகிறேன். உலகத்திற்கு இந்த கருவை அழகாகவும் ஆரோக்யமாகவும் மகிழ்ச்சியுடனும் கொண்டு வர விரும்புகிறேன். என்னை நம்புங்கள்.” என்று எனக்குள் திரும்ப திரும்ப சொல்லிக்கொண்டே இரண்டு சொம்பு தண்ணீரை குடித்தேன்.

மனம் ஏதோ நிதானத்திற்கு வந்திருந்தது. கண்ணை மூடி எதையும் யோசிக்காமல் படுத்துக்கொண்டேன். மனதளவில் திடமாய் உணர்ந்தேன். மறுநாள் காலை மருத்துவமனை சென்று ஸ்கேன் செய்து குழந்தையின் இதையத்துடிப்பை கேட்க வைத்தார்கள்.

ஆம் இன்றும் ஆழி தூங்கும்பொழுது அவள் நெஞ்சோரம் தலை வைத்து படுத்துக்கொண்டு அந்த இதையத் துடிப்பை கேட்டுக்கொண்டு தான் இருக்கிறேன்.

உங்கள் உடலை நம்புங்கள். உங்கள் கருவை நம்புங்கள். அது மாயாஜாலங்களை நிகழ்த்தும்.

இது போன்று உங்களால் மறக்க முடியாத உங்களின் பிரசவகால நினைவு எது? eetrarai@gmail.com க்கு எழுதுங்கள். நிச்சயம் மற்றவர்களுக்கு பயன்படும்.